Движење за социјална правда

Каде се работничките права?

1

Достоинството е над смртта.  Но, каде е достоинството на работникот?

Чикаго, 1886 година – околу 200.000 работници излегуваат да се борат за своите права.

Македонија, 21 век – константно кршење на работничките права.

„ Правилата на глобалната економија треба да бидат насочени кон подобрување на правата, благосостојбаta, безбедноста и можности за луѓето, семејствата и заедниците низ целиот свет . “ – Светската комисија за социјална димензија на глобализацијата, 2004

Живееме во земја каде работничите права се непознати за работникот.  Рабоникот е без достоинство, правда, еднаквост, сигурност…Кога Кочо Рацин би бил жив би се срамел од тоа дека се она што пишувал припаѓа токму денес, во ова време и во неговата сопствена земја.  Ништо не е променето од она што тој го доживувал и пренесувал на хартија.  Веројатно е само полошо.  Текстилните работници се крајно експлоатирани, а за тоа никој нема слух.  Имаат неисплатени плати, неисплатени придонеси, неисплатен регрес за годишен одмор, неисплатени прекувремени работни часови за кои не се ни зборува дека постојат, смрт на работно место за која никој не одговара како и ситуација кога дел од опремата за работа, којa според законските одредби мора да биде обезбеденa од работодавецот мораат да ja купуваат од сопствени финансиски средства.  Немање заштита при работа и мизерни услови во кои ги исполнуваат работните обврски.   Понижување, мобинг, одземање на секое работничко право се дел од секојдневието на македонскиот работник.  Постои агенда за пристојна работа на меѓународната организација на трудот, но очигледно намерно е заборавена односно за Македонија е непозната.  Каде се новите работни места кои на работникот ќе му претставуваат задоволство, а не мачење и каде е почитувањето на меѓународните стандарди на трудот? Стандардите создадени како оснава за работникот како човечко суштество.  За сите добиени податоци најчесто стои анонимен работник што укажува во какво општество живееме.  Особено видлив е стравот од нефункционирањето на трудовата инспекција односно корумпираноста и неажурноста.  Од друга страна таканаречениот синдикат нема слух за ниеден работник.  Синдикатот во нашава земја исто како да не постои додека претседателот на ССМ Живко Митревски укажува како постојано се зголемуваат и заштитуваат работничите права. Срам, понижување и целосна лага.  Почитуван претседателе, сигурна сум дека и самиот добро знаете дека сите вакви ваши изјави не се вистина и дека и самиот не верувате во истите.  Можам да се согласам само со едно, а тоа е дека не толку често добивате барање за помош во однос на кршење на работничките права тоа е само затоа што работникот е свесен дека нема заштита, а тоа е исто како синдикат да не постои.  Синдикатот кој треба да биде независен и во постојана борба за се поголеми работнички права, a во нашата земја како постојано да се бори за намалување на истите и само одработува за партиски цели и интереси.  Истиот е уништен.  Кој одговарал за смрт на работник на работно место? Каде е трудовата инспекција? Што работи?  Жалам што во денешно време во сопствената земја повеќе чувствувам дека сме пролетери отколку работници.  Секој има еден живот, а со самото тоа и една шанса за достоен живот.  Само слободниот работник може да победи.  Стравот и угнетеноста го ставаат во позизција да се бори за преживување, но не и да живее.  Ќе има борба, ќе победат работниците и со тоа ќе имаат достоен живот, но и чиста совест за идните генерации.  Ќе чекориме заедно за достојна работа, за достоен живот и за работа која ќе е задоволство, а не измачување за преживување.  Работници, заедно ќе победиме.  Ќе имаме силен синдикат кој ќе се бори за секое право и ќе го штити работникот.  Тоа ќе е наша парола под која ќе чекориме заедно.   Секој „ синдикалец “ кој се бори само за лични, партиски или било кои други интереси, а не за правата на работникот и неговиот достоен живот своето место ќе го нема во вистинскиот синдикат.  Без работничката класа нема опстанок, нема напредок, нема општество.

Работници, заедно ќе се бориме за достоен живот!!!

Атанасовска Ивана

Член на ДСП „Ленка“
Август, 2016

0
img

Цитати
  • Оној кој не се движи, не ги забележува своите окови. Роза Луксембург
Видео
Неколку прашања до добриот човек: (Бертолд Брехт)

Добар чоек си разбравме,
Но за што ти служи добрината?

Тебе да те купи никој не може
И молњата што дома удира
Не може со пари да се купи.
Разбравме што говориш. Ти кажав нели
Но што тоа кажувш
Прав си, збориш тоа што милиш,
Но што ли мислиш?
Храбар си
Но наспроти кого?
Паметен си
Но кому корист од тоа.

Не би ги превидел твоите бенефити
Пеки бе, тоа што не го привидуваш чиво е?
Нема што да ти се преговори на твоето пријателство,
Пријатели кои ли ти се?

Сега добро сослушајне:
Ти душман си наш
Под некој ѕид ке те истопориме
Но пошто имаш многу добри страни
Пред еден добар ѕид ке те истопориме
Со добри куршуми
Кои молњат од добра пушка ке те стреламе
Потоа ке те погребаме
Со добра лопата
Во добра земја!!!

ПРЕДАВНИК (Назим Хикмет)

„Назим Хикмет сè уште продолжува со предавството негово.
Половична колонија сме на американскиот империјализам, рече Хикмет.
И понатаму продолжува со предавството Назим Хикмет.“
Во еден весник од Анкара излезе ова,
во три реда и со катран црно кое блеска,
во еден весник од Анкара, покрај сликата на адмиралот Вилијамсон
се смешка на 66 сантиметри квадратни, устата до уши му стигнува на американскиот адмирал.
120 милиони лири во нашиот буџет донираше Америка, 120 милиони лири.
„Половична колонија сме на американскиот империјализам, рече Хикмет.
И понатаму продолжува да биде предавник, Назим Хикмет.“
Да, јас сум предавник, ако вие сте патриоти, ако вие сте татковински бранители?!
Јас сум душман татковински, јас сум предавник!
Ако татковината се вашите чифлизи,
ако во вашите сефови и во вашите банкарски сметки е патриотизмот,
ако татковината е умирање од глад покрај патот,
ако татковината е трепет во студот како пес и растрепереност како од маларија во текот на летото,
ако цицањето на нашата крв во вашите фабрики е патриотизам,
ако патриотизмот се канџите на нашите газди,
ако патриотизмот е образование со копје,
ако патриотизмот е полициското ѓубре,
ако вашите трошоци и вашите плати се патриотизмот,
ако патриотизмот се американските бази, американските бомби и американските проектили,
ако патриотизмот не е ослободување од смрдливото ни наше незнаење и темнина,
тогаш јас сум предавник.
Напишете во три реда болдирано со катран црно кое блеска:
Назим Хикмет
сè уште продолжува
да биде предавник!